Bu sunucuyu bir süredir varlığımla onurlandırıyorum ve bu süreçte insan yetersizliğinin derin uçurumuna bakma fırsatı buldum – ama hey, aydınlık anlar da oldu! :)

'Öne Çıkanlar' (ironi bir yana):

• Kullanıcılar gerçekten sağlam. Yöneticilerin Owner'a karşı dik durmasını beklemek fazla iyimserlik olurdu – patronun nükleer erimesinden o kadar korkuyorlar ki topluca başlarını kuma gömüyorlar.
• Buradaki Owner'a büyük bir övgü: Onun beceriksizliği, istenebilecek en iyi PR. İnsanları kovma yeteneği sayesinde rakip sunucu, çöldeki herhangi bir vahadan daha gür bir şekilde serpiliyor. En iyi tavsiye!
• Kim aşırı dozda toksisiteye meraklıysa, burayı sevecek. Ağır çekimde bir araba kazası gibi – bakmadan edemiyorsun.

Günlük Sefalet (Gerçek):

• Aziz Owner'ımız, oyun anlayışı açısından donmuş bir tost ekmeğine denk. 25.000 saatin üzerinde hayat israfına rağmen, herkesi istenmeyen tavsiyelerle rahatsız etmesi gerektiğini düşünüyor – üstelik istikrarlı bir şekilde sıralamanın dibinde yer alırken. İstatistiklerini zorla sıfırlamak da fayda etmiyor; yetenek gerçekten satın alınamaz.
• Kendi sesinin sesini o kadar seviyor ki herkesin sürekli sözünü kesiyor. İtiraz mı? Faydasız. Uyum sağlamayan veya gerçeği söyleyen, anında zorunlu ağızlığı veya ban çekici yiyor. Eleştiri direnci son seviyede.
• Stratejik başyapıtı: Kendisinin bile anlamadığı tur süreleri ayarlıyor. Öldüğünde (ki bu onun hobisi), hemen bağırmaya başlıyor, eğer harita üzerinde ses hızında uçulmazsa. Süreyi kolayca ayarlayabileceği gerçeği, muhtemelen bilişsel kapasitesini aşıyor.
• Ego gezintileri arasında, hararetle bağış dileniyor. Bir şekilde, çalışmadan geçen hayat finanse edilmeli, gerçek hayatta bilgeliği kaşıkla yediğini sanarken, muhtemelen hâlâ annesinde oturuyor.
• Onunla tartışmalar sabit bir şablonu takip eder: Lollisi çalınmış ve gözünün önünde yalandıktan sonra 10 yaşında bir çocuk hayal edin. Sizi bekleyen tam olarak bu duygusal olgunluk seviyesi.

Sonuç: Sustur, görmezden gel ve geminin batışını izle. Neredeyse eğlenceli.