CS sunucusu mu yoksa terapi seansı mı? (Uyarı: Toksik tek kişilik şov)
Dijital bir Napolyon kompleksinin vahşi doğada nasıl hissettirdiğini hep merak edenler burada tam olarak doğru yerdesiniz. Sunucuya giriyorsunuz ve hemen fark ediyorsunuz: Burada taktik, nişan alma veya takım oyunu yok, sadece sahibinin hayatını veya en azından bu oyunu kontrol ettiğine dair acıklı bir yanılsamanın sürdürülmesi var.
Büyüleyici bir sosyal deney: 25.000 saatin üzerinde hayat israfına rağmen - ki bu sürede başka insanlar cerrah olur, üç dili akıcı şekilde öğrenir veya ev inşa eder - bu kişi sadece paslanmış bir kapı durdurucunun oyun anlayışını geliştirmiş. Burada gerçekten 'elit' olan tek şey, kırılgan dünya görüşünü gerçek beceri veya çıplak gerçekle sarsan oyuncuları yasaklama konusundaki tepki süresidir.
Burada, nesnel eleştiriyi kişisel bir savaş ilanı olarak gören bir adamın geçimini sinirlerinizle ödüyorsunuz. CS2'de 'Narsistler için Güvenli Alan' modunu sevenler ve sonsuz bir ego krizinde figüran olmak isteyenler: İyi eğlenceler. Diğer herkes: Temiz bir kafa atışı için saygı gördüğünüz ve hemen kara listeye alınmadığınız bir sunucu bulun.
Sonuç: İstatistiklerinizi sıfırlayabilirsiniz, ancak utanç verici bir karakter kalıcıdır. Katılmaktan tasarruf edin!