Belirli gerçekler ve durumlar hakkında konuşmak yerine yine kişiselleştirmeye geçmen çok anlamlı. “Kırgın”, “olgunlaşmamış”, “herkesi ve her şeyi korkutuyordu” — bunlar argüman değil, duygular.

Hiç kimsenin yönetimden şikayet etmediğini söylüyorsun. Ama bunun doğru olduğunu varsaysak bile, bu benim kişisel deneyimimi nasıl geçersiz kılar? Benim yorumum, projeyle etkileşimimden edindiğim izlenimlerdir, kendi fikrimi mutlak gerçek olarak sunma girişimi değil.

Ayrıca, yorumunun büyük kısmı olaylara değil de kişiliğime dair değerlendirmelere ayrılmışken “karşılıklı anlayış”tan bahsetmen komik. Eğer gerçeklerin varsa, gerçekleri ortaya koy. Yoksa, tüm bunlar senin benimkini olarak adlandırdığın gibi sadece senin öznel görüşün olarak kalır.

Kimseyi benimle aynı fikirde olmaya çağırmıyorum. İnsanlar hem benim yorumumu hem de senin yorumunu okuyup kendi çıkarımlarını yapacaklar. Bu konuda gerçekten nokta koyulabilir.